Persoonlijke ontwikkeling

Onderzoek, onder andere van het Gallup-instituut, laat zien dat steeds meer mensen persoonlijke ontwikkeling een belangrijk aspect van hun werk vinden. Vooral de jongere generaties (millennials en generatie Z) hechten er veel waarde aan, en terecht. Wat persoonlijke ontwikkeling precies is, en hoe je van je werk een unieke leerplaats maakt om optimaal te groeien, lees je hieronder.

Persoonlijke ontwikkeling op het werk

Als VAKman of VAKvrouw zijn drie zaken belangrijk: Vaardigheden, Attitude en Kennis.

• Vaardigheid is de handigheid die je hebt ontwikkeld om dingen voor elkaar te krijgen, zoals communicatievaardigheid of vakvaardigheid. Je kunt duidelijk aangeven wat je wilt, anderen overtuigen en goed begrijpen wat ze bedoelen.
• Attitude is de meest onderschatte component. Je kunt nog zoveel kennis en vaardigheden hebben, maar heb je geen zin om er iets mee te doen of ben je een hork in de omgang, dan kom je niet ver. Zoals bij omgaan met verandering: niet de verandering is het probleem, maar je houding ertegenover. Je overtuigingen, normen en waarden bepalen voor een groot deel hoe ‘ontwikkeld’ je bent.
• Kennis wordt juist vaak overschat. ‘Kennis is macht’, denken we, maar kennis veroudert en is zonder de juiste attitude weinig waard. Toprecruiters ontdekken steeds meer dat attitude een betere voorspeller is van inzetbaarheid. Toch onderscheid je je met actuele kennis wél van anderen die deze (nog) niet hebben.

De context van persoonlijke ontwikkeling

Persoonlijke ontwikkeling staat niet op zichzelf. De context (zoals je baan) waarin je kennis, vaardigheden en attitude van toepassing zijn, bepaalt hoe waardevol je ontwikkeling is. Ben je vaktechnisch sterk, dan heb je daar in menselijke relaties minder aan; ben je communicatief, dan juist weer wel. Ben je strategisch sterk maar heb je twee linkerhanden, dan zetten ze je niet snel op een technisch probleem. Kortom: de context bepaalt vaak de waarde van jouw individuele set competenties.

Je werk als leeromgeving

Charles Jennings ontwikkelde het 70:20:10-model. Dit concept stelt dat we ongeveer 10% leren door ons theorie (kennis) eigen te maken, 20% in de interactie met anderen (coaching, feedback, overleg) en 70% in de dagelijkse werkpraktijk, waar je opgedane inzichten inzet en toetst.

Voor persoonlijke ontwikkeling heb je alle drie nodig. Alleen werk verrichten, zonder het ooit over je resultaten te hebben en zonder te weten wat je theoretisch doet, brengt je niet verder. Juist de combinatie van theorie, reflectie en feedback laat je snel groeien. Zorg dus dat je werk ook je ontwikkelomgeving is en blijft, en vraag je leidinggevende je daarin te ondersteunen. Bekommert die zich daar niet om, lees dan omgaan met slecht management.

Het meten van persoonlijke ontwikkeling

Er zijn een paar basiscompetenties die iedereen helpen om met de meeste situaties om te gaan. Soms is het handig heel zakelijk te zijn (bij het kopen van een huis of auto), soms heb je juist ‘menselijkheid’ nodig. Kun je in beide situaties authentiek en van nature goed handelen, dan heb je op die dimensie een grote gedragsflexibiliteit. Hetzelfde geldt voor paradoxale competentieparen als introvert versus extravert, of formeel versus informeel. Hoe authentiek je tussen die paren kunt schakelen, bepaalt je persoonlijke ontwikkeling. Je meet dit gratis met de GedragsFlexibiliteitSchaal (GFS).

Samen of alleen werken aan je persoonlijke ontwikkeling

In de wereld van het coachen zeggen we altijd: je kunt je eigen ogen niet zien. Iedereen heeft blinde vlekken en weet alleen wat hij of zij weet. Een ander ziet dingen die jij niet ziet. Alles zelf doen kan, maar doe je jezelf daarmee niet tekort? Een coach inschakelen, vaak nog betaald door de werkgever ook, helpt je sneller groeien in je persoonlijke ontwikkeling.

Veelgestelde vragen over persoonlijke ontwikkeling